762 σελίδες. Βιογραφικές, βιωματικές, καθόλου θεωρητικές. Η Ιθάκη του Αλέξη Τσίπρα.
Με αφορμή την σημερινή παρουσίαση του βιβλίου του Αλέξη Τσίπρα στη Θεσσαλονίκη(12:00 στο Ολύμπιον) ξεφύλλισα ξανά την Ιθάκη, ξαναείδα τις σημειώσεις, επανέφερα στη μνήμη μου τα πρώτα συμπεράσματα, επανεκτίμησα ορισμένες πλευρές του βιβλίου.
Χρειάστηκαν αρκετές εργατοώρες και επαναλαμβανόμενο διάβασμα κρατώντας σημειώσεις όχι για μια απλή καταγραφή επιλεκτικών αποσπασμάτων. Αυτή έχει ήδη γίνει από τις πρώτες ωρες κυκλοφορίας του βιβλίου.
Το πολιτικό θρίλερ
Βασικό συμπέρασμα, το βιβλίο έχει χαρακτηριστικά πολιτικού θρίλερ – ειδικά στις σελίδες της διαπραγμάτευσης – είναι ευανάγνωστο, καλοστημένο και καλογραμμένο. Ο Τσίπρας παρουσιάζει τα γεγονότα όπως τα βίωσε ο ίδιος. Την δική του αλήθεια.
Δεν προσπαθεί να σε πείσει ότι τα έκανε όλα σωστά, το βιβλίο βρίθει αυτοκριτικής. Όχι αυτομαστιγώματος. Παραδοχή για λάθος αποφάσεις, κακές επιλογές συνεργατών, πιο επικριτικός βέβαια όταν αναφέρεται στους άλλους. Για τον εαυτό του θα βρει επιχειρήματα.
Σκληρά επιθετικός για την κυβέρνηση Μητσοτάκη και τον ίδιο τον Πρωθυπουργό. Σε κάθε ευκαιρία. Δείχνοντας ποιος είναι ο αντίπαλος του.
Παρατηρείς μέσα από τις… λεξεις του Αλέξη έναν πρώην πρωθυπουργό που είναι περήφανος που κατάφερε να βγάλει τη χώρα από τα μνημόνια, φέρει βαρέως το Μάτι, δεν δικαιολογεί την καθίζηση του ΣΥΡΙΖΑ, αναλαμβάνει την ευθύνη, ξέρει τι έφταιξε και δεν υπήρξε Προοδευτικη συνεργασία το 2015 και θέλει να το πράξει δέκα χρόνια μετά.
Επέστρεψαν οι αναμνήσεις
Για όσους ζήσαμε μέσα από την δημοσιογραφική καταγραφή τόσο την εκρηκτική άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ τα πρώτα χρόνια των μνημονίων, την έλευση του στην εξουσία αλλά και το τραγικό εξάμηνο της διαπραγμάτευσης, τα σχετικά κεφάλαια ήταν σαν μια ταινία που έχεις δει, και θέλεις να την ξαναδείς κι ας ξέρεις το τέλος.
Δεν γίναμε σοφότεροι όμως. Το μοτίβο της τρόικας ήταν γνωστό. Η επωδός του ΣΥΡΙΖΑ και τότε ήταν η ίδια. Απλά βγήκαν στη σέντρα ο Βαρουφάκης και ο Λαφαζάνης. Εκπροσωπώντας δύο διαφορετικές υποπεριπτώσεις. Από τη μια του σταρ με την προσωπική του ατζέντα και από την άλλη του ονειροπόλου με τα ρούβλια και την έφοδο στο Νομισματοκοπείο.
Την απόφαση για το δημοψήφισμα και το κλείσιμο των τραπεζών. Τα ξέραμε όλα αυτά; Όχι απλά τα ξέραμε, αλλά τα βιώσαμε. Θυμάμαι να επιστρέφω από το Ράδιο Θεσσαλονίκη το βράδυ της Παρασκευής και να ενημερώνω τον Στέφανο Διαμαντόπουλο ότι έχει ουρές έξω από τις τράπεζες. Και μετά το βράδυ έκτακτη σύνδεση στον αέρα για το δημοψήφισμα. Και ακύρωση της άδειας που ξεκινούσε την Δευτέρα. Για να μην πω για το τεράστιο ξενύχτι της ψήφισης του τρίτου μνημονίου. Είχα διπλή βάρδια βράδυ Πέμπτης και πρωί Παρασκευής καθώς την Κυριακή παντρευόμουν.
Πόσα μάθαμε
Ας επιστρέψουμε στα του Τσίπρα. Μάθαμε ορισμένες λεπτομέρειες από τα παρασκήνια. Τις τηλεφωνικές συνομιλίες, διάλογοι που έγιναν πίσω από κλειστές πόρτες.
Τον διαβάσαμε να κάνει τον απολογισμό του για το Μάτι, τις τηλεοπτικές άδειες, τη Novartis. Για την εσωτερική πραγματικότητα του ΣΥΡΙΖΑ.
Δεν ξέραμε για τα δαχτυλίδια σε Αχτσιόγλου και Χαρίτση, την ακριβή του άποψη για τον Στέφανο Κασσελάκη.
Αντιληφθήκαμε την πυξίδα του για την επόμενη μέρα. Ποιον Τσίπρα θα δούμε το επόμενο χρονικό διάστημα.
Ο προοδευτικός Αλέξης και η Κεντροαριστερή στροφή
Είναι εμφανής η διαφοροποίηση του Αλέξη Τσίπρα από τον ακτιβισμό των καταλήψεων ή την αγκαλιά στους αγώνες της νεολαίας για την δολοφονία Γρηγορόπουλου σε έναν ηγέτη με εμπειρία διακυβέρνησης που θέλει να μιλήσει στον κεντρώο ψηφοφόρο.
Ο κινηματικός Τσίπρας, ο ρισκαδόρος, ο σκίζω τα μνημόνια δεν υπάρχει στην πυξίδα για το 2030. Εκεί υπάρχει ο πραγματιστής και προοδευτικός πολιτικός που μιλά για το σοκ που επαναλαμβάνει συνέχεια. Σοκ εντιμότητας, σοκ δικαιοσύνης, και σοκ δημοκρατίας. Αναπτυξιακό σοκ και στην Οικονομία με τον Τσίπρα να μιλά για ένα ολιστικό Εθνικό Σχέδιο Αναγέννησης με ορίζοντα το 2030.
Το σχέδιο που αναπτύσσει σε όλες τους τις ομιλίες και τοποθετήσεις, σχέδιο που θα επαναλάβει και σήμερα από τη Θεσσαλονίκη. Πιο έμπειρος, πιο σοφός και πιο έτοιμος όπως γράφει στο τέλος του βιβλίου του.
Στο δρόμο για το νέο κόμμα. Θα γίνουμε σοφότεροι σήμερα; Δεν το νομίζω. Ο Αλέξης Τσίπρας δεν βιάζεται όσο δεν υπάρχουν εκλογές στον ορίζοντα. Όλα θα ξεκινήσουν σχεδόν 7-8 μήνες πριν τις εθνικές εκλογές. Με μια αρχή πριν το καλοκαίρι και ένα ντεμαράζ απο την προεκλογική 90η ΔΕΘ μέχρι τις κάλπες. Αν μέχρι τότε δεν έχουν έρθει ήδη τα πάνω κάτω στο πολιτικό σύστημα.
Πηγή κειμένου και φωτογραφίας: rthess.gr
Για άρθρα που αναδημοσιεύονται και αναγράφεται η πηγή τους, ουδεμία ευθύνη φέρει το SalonikaPlus.gr, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο την ιστοσελίδα.