Η 38χρονη Γουίτνεϊ Ρόμπινσον σκεφτόταν να γίνει μητέρα όταν διαγνώστηκε με μετατραυματικό στρες, το οποίο προκλήθηκε από το γεγονός ότι υπήρξε αυτόπτης μάρτυρας βίαιου περιστατικού με χρήση όπλων στο Κάνσας Σίτι.
Η σκέψη ότι το παιδί της θα έπρεπε να εκπαιδευτεί στο σχολείο για την πιθανότητα να εισβάλει κάποιος ένοπλος την τρέλαινε, αλλά για τον τόπο της αυτή η εκπαίδευση είναι μια αναγκαιότητα που δεν μπορούσε ούτε να αγνοήσει, ούτε να προσπεράσει.
Αυτή η σκέψη γύρισε τη ζυγαριά ώστε να πάρει την απόφαση μαζί με τον σύζυγό της να εγκατασταθούν στην Ελλάδα. Η Γουίτνεϊ έγινε viral πριν από μερικές ημέρες, όταν ένα βίντεό της στα social media που μιλούσε για το ΕΣΥ αναδημοσιεύτηκε από τον υπουργό Υγείας Αδωνη Γεωργιάδη, αλλά και από το protothema.gr – η έκπληξή της για το γεγονός, μάλιστα, καταγράφηκε και σε δεύτερο βίντεο στο TikTok.
Η κυρία Ρόμπινσον, ωστόσο, δεν εκθείασε απλώς το Εθνικό Σύστημα Υγείας. Η προσωπική της εμπειρία έγινε αφορμή να εντάξει τον ιατρικό τουρισμό στις δραστηριότητές της και από την Πυλαία Θεσσαλονίκης, όπου έχει μόνιμα εγκατασταθεί τα τελευταία πέντε χρόνια σχεδόν οικογενειακώς, βοηθά συμπατριώτες της να έρθουν στην Ελλάδα και τους φέρνει σε επαφή με γιατρούς διαφόρων ειδικοτήτων για διάφορες ιατρικές πράξεις.
Ξεχωρίζει, μάλιστα, εκείνους που ειδικεύονται στην υποβοηθούμενη αναπαραγωγή – «μερικοί από τους καλύτερους γιατρούς στον κόσμο είναι στην Ελλάδα», λέει στο «ΘΕΜΑ», η ίδια. Παράλληλα, μέσω της πλατφόρμας που δημιούργησε (Whitney – The Local Edit) βοηθά και κατευθύνει Αμερικανούς και γενικότερα αγγλόφωνους πολίτες που εγκαθίστανται είτε μόνιμα είτε απλά για μεγάλο διάστημα στην Ελλάδα.
Golden Visa
Γίνεται, όπως λέει χαρακτηριστικά, «το κονέ» τους εδώ για να αντιμετωπίζουν εύκολα πρακτικές δυσκολίες, γραφειοκρατία – αν και εκτιμά ότι είναι λιγότερη «απ’ όσο πιστεύουν οι περισσότεροι». Οι οδηγοί της Γουίτνεϊ διατίθενται μέσω της πλατφόρμας της και αφορούν εγκατάσταση, ιατρικές υπηρεσίες, ακόμη και προτάσεις για φαγητό, ανάλογα με τις ανάγκες του καθενός που θα ζητήσει τη βοήθειά της είτε διαδικτυακά είτε διά ζώσης.
Η ίδια βρίσκεται στην Ελλάδα, έχοντας πάρει Golden Visa, ενώ ο σύζυγός της είναι ψηφιακός νομάς: εργαζόταν σε πολυεθνική και πλέον αναλαμβάνει ευρωπαϊκά projects για την εταιρεία του, με έδρα τη Θεσσαλονίκη. Η κόρη τους, ηλικίας 5,5 ετών πια, πηγαίνει στο Νηπιαγωγείο, «χαίρεται με τις φίλες και τα ξαδέλφια της, έχει τη νονά της, είναι ασφαλής και χαρούμενη και τον Σεπτέμβριο θα πάει στην Α’ Δημοτικού».
Η σχέση της Γουίτνεϊ Ρόμπινσον με την Ελλάδα ξεκινά σχεδόν 20 χρόνια πίσω. Ηταν μόλις 10 ετών όταν η μητέρα της παντρεύτηκε Ελληνα, από τον Αη Γιάννη Σερρών. Τέσσερα χρόνια αργότερα, στα 14 της πια, ήρθε για πρώτη φορά καλοκαίρι στην Ελλάδα. Το κορίτσι εντυπωσιάστηκε από τον τόπο, αλλά και τους ανθρώπους.
«Εχουμε μεγάλο σόι στις Σέρρες», λέει πλέον με τα άψογα ελληνικά της – δυσκολεύεται σε ελάχιστες λέξεις. Εντάχθηκε στη μεγάλη ελληνική οικογένεια και η προσμονή για τα ελληνικά καλοκαίρια ήταν μεγάλη. Τρελαινόταν να βρίσκεται με τη γιαγιά, να παίζει με ξαδέλφια, να μαθαίνει το φαγητό, τη γλώσσα, τις συνήθειες. Σιγά-σιγά η Αμερικανιδούλα από το Κάνσας Σίτι γινόταν φανατική Ελληνοαμερικανίδα.
«Στα 18 μου επέλεξα να σπουδάσω στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στο Αμερικανικό Κολλέγιο της Θεσσαλονίκης. Μέσα μου είχα πάρει σχεδόν την απόφαση να μην επιστρέψω στις ΗΠΑ και να εγκατασταθώ στην Ελλάδα». Ωστόσο, όταν τελείωσε τις σπουδές τις το 2010, η οικονομική κρίση είχε αρχίσει να γονατίζει την Ελλάδα, η ανεργία κορυφωνόταν και η χώρα διαπίστωνε ήδη το brain drain. Και στις ΗΠΑ ήταν δύσκολα, αλλά εδώ για τη Γουίτνεϊ ήταν χειρότερα. Τα καλοκαιρινά ταξίδια συνεχίζονταν, αλλά το ελληνικό όνειρο ξεμάκραινε.
Ωσπου, λίγο μετά τα 30 της, έγινε αυτόπτης μάρτυρας εγκλήματος. Η χρήση των όπλων, η βία που έζησε τη στοίχειωσε. «Το ζούσα ξανά και ξανά, ώσπου διαγνώστηκα με σύνδρομο μετατραυματικού στρες», περιγράφει στο «ΘΕΜΑ». Σκεφτόταν με τρόμο, όταν περίμενε να γίνει μητέρα, ότι το παιδί της θα μπορούσε να ζήσει κάτι ανάλογο, ότι θα έπρεπε να εκπαιδευτεί για να σωθεί από τα όπλα, ακόμη και στο σχολείο του.
Εργασία εξ αποστάσεως
Για εκείνη το «αντίδοτο» είχε όνομα -Ελλάδα- και συγκεκριμένο προορισμό, τη Θεσσαλονίκη. «Είχα ήδη γνωστούς, φίλους και συγγενείς από την περίοδο των σπουδών μου εδώ, οι Σέρρες, το χωριό μου και η οικογένεια εκεί είναι κοντά», περιγράφει.
Η Γουίτνεϊ, που νιώθει μπαμπά της τον άνθρωπο που τη μεγάλωσε από 10 ετών, επειδή είναι ο πατριός της και όχι ο βιολογικός της πατέρας, δεν έχει ελληνική υπηκοότητα. Ετσι, εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη παίρνοντας Golden Visa, αφού εξασφαλίστηκε η εργασία για τον σύζυγό της, o οποίος εργάζεται πλέον εξ αποστάσεως ως ένας από τους ψηφιακούς νομάδες που επέλεξαν την Ελλάδα ως έδρα τους.
Η κόρη τους ήταν μόλις 10 μηνών όταν το ζευγάρι ήρθε για μόνιμη εγκατάσταση στη Θεσσαλονίκη. «Εδώ περπάτησε, εδώ βαπτίστηκε, εδώ είναι οι φίλες της, τα ξαδέλφια της. Ηθελα να μεγαλώσει σαν παιδί, ξένοιαστο κι εδώ έχει την ευκαιρία», λέει για τη μικρούλα. Το εντυπωσιακό, πάντως, είναι ότι η ετεροθαλής αδελφή της Γουίτνεϊ, η κόρη που απέκτησε η μητέρα της με τον Σερραίο πατριό της, αν και έχει ελληνική υπηκοότητα από τον πατέρα της, δεν φαίνεται να έχει τον ίδιο δεσμό με την Ελλάδα: «Μιλάει λίγα ελληνικά», μας λέει.
Η 38χρονη γυναίκα ήρθε γρήγορα σε επαφή με το ΕΣΥ, αλλά και τους γιατρούς στην Ελλάδα. Στο βίντεο που έκανε re-post ο υπουργός Υγείας η Γουίτνεϊ Ρόμπινσον έκανε σύγκριση ανάμεσα στο ΕΣΥ και το αμερικανικό σύστημα υγείας, για να επισημάνει ότι παρά τη γενικευμένη πεποίθηση, στα όρια «της πλύσης εγκεφάλου», το σύστημα στις ΗΠΑ κάθε άλλο παρά πρότυπο είναι.
Στο βίντεο, η Γουίτνεϊ περιγράφει πώς όταν επρόκειτο να εγκατασταθούν στην Ελλάδα φίλοι και γνωστοί τούς έλεγαν «τι θα κάνετε αν συμβεί κάτι και χρειαστείτε γιατρό;». Οπως διαπίστωσε, τα πράγματα ήταν πολύ πιο εύκολα. Οπως λέει στο βίντεο, όταν χρειάστηκε παθολόγο, μέσω εφαρμογής έκλεισε αμέσως ραντεβού και έπειτα από μισή ώρα βρισκόταν στο ιατρείο. «Στην Αμερική δεν μπορούσα έτσι απλά να κλείσω ραντεβού και να με δει γιατρός», λέει.
Παράλληλα, αναφέρθηκε στη συνεχή επικοινωνία που έχει με τον παιδίατρο της κόρης της λαμβάνοντας άμεσα οδηγίες για κάθε ανάγκη του παιδιού.Η ιδέα της παροχής υπηρεσιών, όμως, στον τομέα του ιατρικού τουρισμού γεννήθηκε όταν προσπαθούσε να πείσει τη μητέρα της να υποβληθεί σε βλεφαροπλαστική και συνειδητοποίησε δύο πράγματα, όπως λέει: αφενός την υψηλή κατάρτιση και πείρα των Ελλήνων γιατρών, και αφενός το συγκριτικά πολύ χαμηλότερο κόστος των ιατρικών υπηρεσιών στην Ελλάδα σε σχέση με τις ΗΠΑ. «Οταν μου είπε πόσο κοστίζει έπαθα πλάκα. Ηταν 10.000-12.000 δολάρια για να γίνει εκεί», λέει και συνεχίζει: «Βρήκα μία από τις καλύτερες γιατρούς στη Θεσσαλονίκη.
Κάναμε μια βιντεοκλήση, μίλησε και με άλλους, αλλά τελικά πήγαμε σε αυτή τη γυναίκα που ήταν απίστευτη». «Η επέμβασή της πήγε τέλεια: από την ιδιωτική κλινική που την έκανε μέχρι τις επισκέψεις παρακολούθησης. Ολα πήγαν τέλεια. Εφυγε από εδώ ενθουσιασμένη και χαρούμενη πλήρωσε 450 ευρώ στην κλινική και 1.900 στον γιατρό της. Για την ίδια επέμβαση και τα αποτελέσματα είναι καταπληκτικά. Με τα χρήματα που της ζητούσαν στις ΗΠΑ πλήρωσε και την επέμβαση, και τα εισιτήρια και το ταξίδι, ενώ περίσσεψαν κιόλας».
Ιατρικός τουρισμός
Στο βίντεό της, η κυρία Ρόμπινσον επισημαίνει επιπλέον την ανθρώπινη επαφή που έχει με τους γιατρούς και τη φαρμακοποιό της – θυμούνται το ιστορικό, δίνουν πρόθυμα οδηγίες, λέει. «Η μητέρα μου ήρθε εδώ, ένιωθε πολύ ήρεμη με όλη τη διαδικασία, της τα εξήγησαν όλα με κάθε λεπτομέρεια και επιπλέον είναι Ελληνες. Οι Ελληνες γιατροί έχουν αυτή τη ζεστασιά και ανθρωπιά που δεν βρίσκεις παντού. Και επιπλέον ως γιατροί είναι εξαιρετικοί».
«Κάπως έτσι σκέφτηκα ότι ο ιατρικός τουρισμός είναι μια καλή επαγγελματική ιδέα για μένα», λέει στο «ΘΕΜΑ» και προσθέτει: «Η Τουρκία έχει αναπτύξει αυτόν τον τομέα και οι υπηρεσίες δεν είναι του υψηλού επιπέδου που είναι στην Ελλάδα. Ειδικά στον τομέα της υποβοηθούμενης ιατρικής, οι Ελληνες γιατροί είναι μεταξύ των καλύτερων στον κόσμο».
Ετσι, η Γουίτνεϊ Ρόμπινσον παίρνει το αίτημα του ενδιαφερόμενου, τον φέρνει σε επαφή με γιατρούς και κλινικές, έχοντας κάνει νωρίτερα την έρευνά της για την ποιότητα των υπηρεσιών. «Εγώ προτείνω, ο ασθενής αποφασίζει, εγώ δεν πληρώνομαι από τους γιατρούς ή τις κλινικές». Μάλιστα, η ίδια καταρρίπτει και τα στερεότυπα που εν πολλοίς επικρατούν για την Ελλάδα και την ελληνική καθημερινότητα από τον κινηματογράφο.
«Νομίζω ότι κάτι που εκπλήσσει πολύ τον κόσμο όταν έρχεται στη Θεσσαλονίκη ή στην Ελλάδα γενικά είναι πόσο σύγχρονα είναι όλα εδώ. Ενδεχομένως κάποιοι να είχαν επισκεφθεί κάποιο ελληνικό εστιατόριο που ήταν κιτς με την παλιά ελληνική αισθητική των 80s και σκέφτονται ότι αυτό θα βρουν στην Ελλάδα. Και όταν έρχονται βρίσκουν υπέροχα διακοσμημένα σπίτια, μοντέρνα και εξοπλισμένα γραφεία γιατρών», λέει και ρωτά τους συμπατριώτες της: «Θα σκεφτόσασταν λοιπόν την Ελλάδα για ιατρική περίθαλψη;».
Πηγή: protothema.gr